Tuesday, November 12, 2013
Arthur Danto overleden..
Arthur Coleman Danto is 25 oktober overleden. Hij was oorspronkelijk een wetenschapsfilosoof, maar specialiseerde zich in de jaren '90 in esthetica. Hij probeerde een kunstfilosofie te formuleren waarin de generieke stellingname was, dat de kunst ten tijde van de Pop-Art van Andy Warhol vanuit een puur intentioneel gezichtspunt in feite overbodig was geworden, en dat alle kunstproduktie tot die tijd een relikwie uit vergane tijden was. Alhoewel ik het totaal niet met zijn door Hegel beinvloede stellingen eens ben, was het voor velen een uitdaging om argumenten te formuleren die zijn radicale gedachten konden weerleggen. Een belangrijk criticus van de gedachten van Danto was de canadees Sparrshot. Het beste boek van Danto is volgens mij "Transfiguration of the Commonplace", alhoewel "Art after the end of Art" het bekendst is. Danto schreef erg beeldend, hij lardeerde tamelijk theoretische stukken met veel metaforen en eigen ervaringen.
Monday, October 21, 2013
Tuesday, October 15, 2013
Ateliers van Lucien van Eerden
In een dorpje bij Eindhoven heeft de kunstenaar Lucien van Eerden een kunstenaarsdorp gebouwd, midden in het bos, waar beeldhouwers kunnen werken. Er zijn diverse ateliers gebouwd in het bos, maar buiten werken kan ook. Lucien heeft op een open plek een zonnetempel gemaakt waar hij dertig jaar aan heeft gewerkt. Een inspirerende omgeving.
Monday, October 07, 2013
Over Zygmund Bauman
Ik
relateer de meest recente opmerkingen van Zygmund Bauman aan het verschijnsel dat
collectiviteit in productie, techniek, wetenschap en begrip een
noodzakelijkheid is. Wij kunnen de door onszelf geschapen wereld niet
meer individueel begrijpen, en dat is niet erg, integendeel, maar het
vereist wel een nieuw soort antropologische identiteit, een mensentype
dat niet echt individueel is, omdat het zijn particuliere begrip van de
wereld niet meer kan handhaven, aangezien 'het begrip' verschoven is
vanaf de mens naar de mensengroep. Het universeel genie, de ultieme
liberaal, kan niet meer bestaan, omdat een individueel mens niet meer
kan begrijpen dan een detail. Dat is een politiek, wetenschappelijk,
maar vooral antropologische verschuiving. En antropologische
aanpassingen gaan gepaard met pijn, tegenzin, onderscheid tussen
avant-garde en achterblijvers, gevoelens van vijandigheid, xenofobie en
wantrouwen, etcetera.
.jpg)
.jpg)
Rupert Sheldrake
Toen ik student was ontmoette ik, samen met een paar andere studenten, de Engelse bioloog-filosoof Rupert Sheldrake. Hij was een lange, Engelse man met een vriendelijke glimlach en veel geduld, en dat bleef hij toen hij zich omringd zag door nieuwsgierige maar vooral kritische Utrechtse studenten.
Hij had een theorie ontwikkeld waarin biologische en antropologische fenomenen konden worden verklaard vanuit een gezichtspunt van collectief bewustzijn, niet zozeer in Burckheimiaans- antropologische termen maar vooral in fysische zin.
Hij had een aantal proefjes bedacht om zijn theorie te staven, zo probeerde hij door duiven te blinddoeken of hen kleine kooitjes van Faraday op het kopje te binden en hen vervolgens naar huis te laten vliegen aan te tonen dat de duiven een biologische link met elkaar kunnen aangaan waardoor ze collectief zicht krijgen op de geografie van de wereld, of de ruimte waarin ze zich bevinden, zonder zelf die geografie waar te nemen. Daarmee trachtte hij aan te tonen dat soorten een biologische of telepathische link met elkaar hebben die hen helpt of mede definieert. Ook zijn experimenten met de telepathische papegaai Aimee zijn bekend.
Veel vragen blijven over: hoe kan het dan dat alleen soorten kunnen linken, waarom kunnen wij mensen niet met de duiven linken, dan hebben we dat hele GPS niet meer nodig. Hoe kun je iets aantonen dat eigenlijk niet aan te tonen valt, in de zin dat biologische telepathie niet aantoonbaar is... er gaat immers geen naaldje van een spectrometer of geigerteller, of wat dan ook, trillen als Aimee de Papegaai telepathisch wordt.
Daar maakte Sheldrake een interessante opmerking: de zon heeft geen bewustzijn omdat wij het niet nodig achten dat de zon een bewustzijn heeft om aan onze definitie van 'zon' te voldoen. Dat is een aardige opmerking tegen de vermeende objectiviteit van zowel wetenschap als empirie, krachtiger wellicht dan die van Bruno Latour.
Later kreeg ik in de gaten dat Sheldrake een van de wetenschappers van 'Een Schitterend Ongeluk' was, maar daar, tussen Alpha-Male-Scientists als Daniel '-Eerst Zien Dan Geloven-' Dennett, niet helemaal serieus werd genomen.
Hij had een theorie ontwikkeld waarin biologische en antropologische fenomenen konden worden verklaard vanuit een gezichtspunt van collectief bewustzijn, niet zozeer in Burckheimiaans- antropologische termen maar vooral in fysische zin.
Hij had een aantal proefjes bedacht om zijn theorie te staven, zo probeerde hij door duiven te blinddoeken of hen kleine kooitjes van Faraday op het kopje te binden en hen vervolgens naar huis te laten vliegen aan te tonen dat de duiven een biologische link met elkaar kunnen aangaan waardoor ze collectief zicht krijgen op de geografie van de wereld, of de ruimte waarin ze zich bevinden, zonder zelf die geografie waar te nemen. Daarmee trachtte hij aan te tonen dat soorten een biologische of telepathische link met elkaar hebben die hen helpt of mede definieert. Ook zijn experimenten met de telepathische papegaai Aimee zijn bekend.
Veel vragen blijven over: hoe kan het dan dat alleen soorten kunnen linken, waarom kunnen wij mensen niet met de duiven linken, dan hebben we dat hele GPS niet meer nodig. Hoe kun je iets aantonen dat eigenlijk niet aan te tonen valt, in de zin dat biologische telepathie niet aantoonbaar is... er gaat immers geen naaldje van een spectrometer of geigerteller, of wat dan ook, trillen als Aimee de Papegaai telepathisch wordt.
Daar maakte Sheldrake een interessante opmerking: de zon heeft geen bewustzijn omdat wij het niet nodig achten dat de zon een bewustzijn heeft om aan onze definitie van 'zon' te voldoen. Dat is een aardige opmerking tegen de vermeende objectiviteit van zowel wetenschap als empirie, krachtiger wellicht dan die van Bruno Latour.
Later kreeg ik in de gaten dat Sheldrake een van de wetenschappers van 'Een Schitterend Ongeluk' was, maar daar, tussen Alpha-Male-Scientists als Daniel '-Eerst Zien Dan Geloven-' Dennett, niet helemaal serieus werd genomen.
Saturday, October 05, 2013
Friday, October 04, 2013
Reclining Buddhistus
Monday, September 23, 2013
Kunst Culinair Voor wie houdt van moderne kunst en culinair genieten
Vrijdag
1 november 2013, 18:00
– 22:00 uur
deel
1, “De geboorte van de abstracte kunst“
De
geheimen van de abstracte kunst worden onthuld:
wat is eigenlijk abstracte kunst? Waarom bestaat abstracte kunst en wie waren de pioniers? Is het zo, zoals sommigen beweren, dat abstracte kunst ook door kinderen kan worden gemaakt, of is er iets anders aan de hand? Hoe moet je nou eigenlijk naar abstracte kunst kijken? Wat is het verschil tussen Europese en Amerikaanse abstractie?
Vrijdag
22 november 2013, 18:00 – 22:00 uur
deel
2, “Over conceptuele kunst”
De
geheimen van de conceptuele kunst worden onthuld:
wat is conceptualisme en waar komt het vandaan? Wie zijn de pioniers van de conceptuele kunst? Wat moet je er eigenlijk mee? Wat zijn happenings en performances, en hoe zou je die kunnen bekijken? Wat is de rol van approprianisme en conceptualisme in het postmodernisme? En daarna?
Vrijdag
10 januari 2014, 18:00 – 22:00 uur:
deel
3, “Hedendaagse kunst na het postmodernisme”.
De
geheimen van de actuele kunst worden onthuld:
wat gebeurt
er op dit moment, de afgelopen tien tot twintig jaar? Hoe zit het met fotografie? Zijn er nog scholen die realistisch schilderen? Wat zijn de uitwassen en hoe kun je die bekijken?
Door:
Jacob van der Linden, kunsthistoricus en filosoof
Beike
Grosfeld, culinair enthousiasteling, tekenaar/schilder
|
| Adres: Bisschop Janssenstraat 4a, in de oude bakkerij |
| Kosten:
€ 35,= voor één avond of 90,= voor drie avonden culinair en cultureel genieten. |
Aanmelden:
Door
overmaking van het gewenste bedrag op
ING rek. nr. 2769388 t.n.v. Beike Grosfeld, o.v.v. “Kunstculinair” en de gewenste cursus data/datum.
Vragen?
Stuur een mail naar….
Praktische
informatie en zaken waarmee wij rekening moeten
houden m.b.t. het menu: Beike Grosfeld beikegrosfeld@gmail.com |
Friday, September 20, 2013
Thursday, September 19, 2013
Korte mijmering over ziek zijn..
Ongeveer een halve liter bacterien huizen gemiddeld in het lichaam van een volwassen persoon. Die bacterien zijn doorgaans niet schadelijk, de meeste soorten onderhouden met ons een symbiotische relatie, sommige leven in het verteringskanaal en helpen ons met het afbreken van voedsel, anderen leven op onze huid en beschermen ons tegen vreemde en schadelijke bacteriesoorten, de overigen tolereren we gewoon. Een groot aantal ziekten wordt veroorzaakt door een tijdelijk verschoven evenwicht, bijvoorbeeld doordat een bepaalde bacterie plotsklaps in aantal wordt gedecimeerd, kan een concurrerende soort groots uitbreiden en daardoor worden we ziek. Mochten bacterien een soortgelijk bewustzijn bezitten als mensen, dan zouden ze mijn endeldarm heel goed als universum kunnen beschouwen, en hun tijdsbesef zou gedicteerd worden door mijn stoelgang.
Monday, September 16, 2013
Schilderij van Ton van den Boomgaard
Vernietigd
Saturday, September 14, 2013
Painting drapery
Thursday, September 12, 2013
Kunst en Politiek
Kunst is niet elitair. Het is geen maatschappelijk domein. Je kunt het niet subsidieren, je kunt alleen de omstandigheden waarin kunst kan groeien subsidieren. Net als persoonlijke of intersubjectieve relaties zijn kunstwerken existentieel volkomen afhankelijk van de specifieke situatie en de aanwezigen. Goede kunstwerken zijn als vrienden, onder bepaalde omstandigheden, en vriendschap kun je niet financieel of politiek objectiveren. Maar net als vriendschap is kunst voor iedereen een noodzakelijke voorwaarde. Ook voor de kunstscepticus. Het tragische is, dat hij dat zelf niet in ziet.
Tuesday, September 10, 2013
Mijmering..
Een korte mijmering....
"Hoe kun je leven, in je dorp, verstoken van informatie, wetenschap, humanismen, je bent omringd door de dorpelingen, dat is je leven, je wereld. Je dorp is tussen heuvels gelegen, maar je beklimt die heuvels nooit om te zien hoe de andere kant er uit ziet, hoe kun je het universum begrijpen, de wereld, de mensheid, als je alleen je dorp ter bestudering kunt gebruiken? Ben je niet nieuwsgierig, voel je geen honger naar kennis over alles dat niet in je dorp ter beschikking is, ken je geen verwondering, vraag je je wel eens af of alles wat in je dorp zo vanzelfsprekend is, in de wereld niet allang achterhaald is? Denk je niet dat er mensen op de wereld zijn die beter hebben nagedacht dan je mede dorpelingen? Ben je niet op zoek naar nieuwe kunst, nieuwe vormgeving, nieuwe ideeën, nieuwe strategieën?"
"Hoe kun je leven met zulk een honger naar kennis, die je nooit zult kunnen stillen. Ook al reis je naar de maan, mars en verder, ook al ontmoet je iedereen die leeft en iedereen die reeds verscheiden is erbij... Hoe kun je het vermogen ontberen om tevreden te zijn met de omgeving en de dingen die zijn, zonder jezelf in peilloze diepten van ongeluk en melancholie te storten? Waarom ben je niet tevreden? Waarom is het niet genoeg? Je kunt niet eens aangeven wanneer het wel genoeg is, wanneer je de horizon kunt laten wat hij is, en rust kunt vinden op de plaats waar je bent, tevredenheid, stilte, rust, om jezelf te laten onderdompelen in alles wat goed is in het gebied waar je bent geboren, want daar waar je bent geboren, daar kun je jezelf vinden en de genoegdoening die je zo nodig hebt, als dat niet zo zou zijn, dan zou reizen immers geen avontuur zijn. Waarom geloof je dat kennis je gelukkiger maakt, als je ook hier, in het dorp, naast een oude man kunt zitten die je zijn levensverhaal vertelt.. Als je hem een biertje schenkt of een sigaret geeft. Waarom moet je giraffen en neushoorns zien als hier zwanen en eekhoorns zijn. Waarom is de Baobab anders dan een berk?
Monday, September 09, 2013
Schilderijen op een tentoonstelling
Thursday, September 05, 2013
Saturday, August 31, 2013
Tuesday, August 27, 2013
Landschapjes..
Monday, August 26, 2013
Immersie 33
Enige denkfouten van derden:
Ik denk niet, dat een representatie die meer lijkt op datgene wat wordt gerepresenteerd, meer immersie oplevert dan een representatie die niet lijkt op datgene wat wordt gerepresenteerd. Als dat wel zo zou zijn, dan zouden 3d-films aantoonbaar meer immersie moeten opleveren dan 2d-films. Of een film meer dan een boek.(er zijn veel meer argumenten voor deze stelling te poneren)
Ik denk niet dat er een verschil in mate van representatie bij uiteenlopende media bestaat, dus dat de representatieve waarde (??) van een realistisch schilderij groter is dan die van een muziekstuk van Beethoven.
Ik denk niet dat je 'een beetje' kunt geloven in een representatie. Je gelooft er in of niet. Ik denk niet dat 'geloven' ("belief") in een representatie relevant is voor een goed begrip van immersie. Ik denk dat een andere begrippenreeks meer soelaas biedt. Als je het begrip 'geloof' gaat gebruiken om de effectiviteit en mechanismen van immersie te meten of te begrijpen, kom je immers onoverkomelijke problemen tegen, zoals: hoe kun je je geloof in de werkelijkheid opgeven voor een bewezen gefingeerde representatie? Is dat voorstelbaar? (nee)
Ik denk niet, dat zeker weten dat een representatie echt is, relevante informatie oplevert voor begrip over de mechanismen achter immersie. Ik denk, dat er in dat geval geen sprake is van immersie, omdat het zeker weten, dat de representatie niet echt is, van beslissend belang is voor immersie.
Ik denk niet, dat non-lineaire verhaallijnen, of multi-lineaire verhaallijnen, zoals in computerspellen, waarbij de speler zelf de verhaallijn kan bepalen binnen de restricties van het spel, als tegengesteld aan lineaire verhaallijnen zoals films of boeken, meer immersie opleveren.
Ik denk, dat het begrip 'interactie' als verbindende factor tussen een speler en een spel met een niet lineaire verhaallijn, veel te beperkt is, om de mechanismen achter immersie te kunnen begrijpen. Men zou zich minstens moeten bedienen van de begrippen 'communicatie', 'interactie' en 'intersubjectiviteit'. Naar mijn idee ligt het mechanisme achter immersie veeleer achter het begrip 'intersubjectiviteit', en niet achter 'geloof', interactie' of 'volledigheid in representatie'.
Ik denk, dat als een representatie meer op de werkelijkheid lijkt, met name in het geval van de positie van de gebruiker van het medium en zijn rol in of ten opzichte van de representatie, dat dan de immersie wordt gecompromitteerd. Er zijn veel aanwijzingen die die stelling ondersteunen.
Daarom wordt de realistische kwaliteit van een representatie altijd, terecht, opgeofferd om de intersubjectiviteit te vergroten. Interactie is een manier om de werkelijkheidszin van een representatie op te offeren ten behoeve van intersubjectiviteit. Het is een 'defect' in de representatie, moedwillig ingebracht. Dergelijke defecten vindt men in alle representatieve media. Men noemt ze ook de specifieke 'taal van het medium', die je als maker van mediale objecten moet leren kennen en gebruiken.
Interactie staat in dienst van intersubjectiviteit (en niet van de representatie, integendeel) en je zou kunnen zeggen dat immersie een psychische of morele toestand is, die voortkomt uit confrontaties met mediale intersubjectiviteit. Een dergelijke toestand heeft niets met geloof te maken of met het vrijwillig opgeven van het geloof in de bewijsbaar juiste of waarneembare werkelijkheid en identiteit, ten faveure van een gerepresenteerde werkelijkheid en identiteit.
Je zou in eerste instantie, terecht, kunnen opmerken dat intersubjectiviteit een bepaalde hoge vorm van contact tussen twee subjecten is. Hoe kan je intersubjectiviteit met een representatie, dus een object, verkrijgen? Dat is een terechte vraag, en mijn antwoord ligt besloten in een 'God'-notie. Als je gebruik maakt van een representatie weet je dat die intentioneel door iemand is gemaakt. Er bestaan geen niet-intentionele representaties. Dat betekent dat die intentionaliteit subjectief is, zij het in bepaalde, beperkte, lengte en binnen de restricties van het medium en het begrip van dat medium bij de persoon die de representatie heeft vervaardigd. Die persoon is 'God', in de gerepresenteerde wereld.
Ik denk niet, dat een representatie die meer lijkt op datgene wat wordt gerepresenteerd, meer immersie oplevert dan een representatie die niet lijkt op datgene wat wordt gerepresenteerd. Als dat wel zo zou zijn, dan zouden 3d-films aantoonbaar meer immersie moeten opleveren dan 2d-films. Of een film meer dan een boek.(er zijn veel meer argumenten voor deze stelling te poneren)
Ik denk niet dat er een verschil in mate van representatie bij uiteenlopende media bestaat, dus dat de representatieve waarde (??) van een realistisch schilderij groter is dan die van een muziekstuk van Beethoven.
Ik denk niet dat je 'een beetje' kunt geloven in een representatie. Je gelooft er in of niet. Ik denk niet dat 'geloven' ("belief") in een representatie relevant is voor een goed begrip van immersie. Ik denk dat een andere begrippenreeks meer soelaas biedt. Als je het begrip 'geloof' gaat gebruiken om de effectiviteit en mechanismen van immersie te meten of te begrijpen, kom je immers onoverkomelijke problemen tegen, zoals: hoe kun je je geloof in de werkelijkheid opgeven voor een bewezen gefingeerde representatie? Is dat voorstelbaar? (nee)
Ik denk niet, dat zeker weten dat een representatie echt is, relevante informatie oplevert voor begrip over de mechanismen achter immersie. Ik denk, dat er in dat geval geen sprake is van immersie, omdat het zeker weten, dat de representatie niet echt is, van beslissend belang is voor immersie.
Ik denk niet, dat non-lineaire verhaallijnen, of multi-lineaire verhaallijnen, zoals in computerspellen, waarbij de speler zelf de verhaallijn kan bepalen binnen de restricties van het spel, als tegengesteld aan lineaire verhaallijnen zoals films of boeken, meer immersie opleveren.
Ik denk, dat het begrip 'interactie' als verbindende factor tussen een speler en een spel met een niet lineaire verhaallijn, veel te beperkt is, om de mechanismen achter immersie te kunnen begrijpen. Men zou zich minstens moeten bedienen van de begrippen 'communicatie', 'interactie' en 'intersubjectiviteit'. Naar mijn idee ligt het mechanisme achter immersie veeleer achter het begrip 'intersubjectiviteit', en niet achter 'geloof', interactie' of 'volledigheid in representatie'.
Ik denk, dat als een representatie meer op de werkelijkheid lijkt, met name in het geval van de positie van de gebruiker van het medium en zijn rol in of ten opzichte van de representatie, dat dan de immersie wordt gecompromitteerd. Er zijn veel aanwijzingen die die stelling ondersteunen.
Daarom wordt de realistische kwaliteit van een representatie altijd, terecht, opgeofferd om de intersubjectiviteit te vergroten. Interactie is een manier om de werkelijkheidszin van een representatie op te offeren ten behoeve van intersubjectiviteit. Het is een 'defect' in de representatie, moedwillig ingebracht. Dergelijke defecten vindt men in alle representatieve media. Men noemt ze ook de specifieke 'taal van het medium', die je als maker van mediale objecten moet leren kennen en gebruiken.
Interactie staat in dienst van intersubjectiviteit (en niet van de representatie, integendeel) en je zou kunnen zeggen dat immersie een psychische of morele toestand is, die voortkomt uit confrontaties met mediale intersubjectiviteit. Een dergelijke toestand heeft niets met geloof te maken of met het vrijwillig opgeven van het geloof in de bewijsbaar juiste of waarneembare werkelijkheid en identiteit, ten faveure van een gerepresenteerde werkelijkheid en identiteit.
Je zou in eerste instantie, terecht, kunnen opmerken dat intersubjectiviteit een bepaalde hoge vorm van contact tussen twee subjecten is. Hoe kan je intersubjectiviteit met een representatie, dus een object, verkrijgen? Dat is een terechte vraag, en mijn antwoord ligt besloten in een 'God'-notie. Als je gebruik maakt van een representatie weet je dat die intentioneel door iemand is gemaakt. Er bestaan geen niet-intentionele representaties. Dat betekent dat die intentionaliteit subjectief is, zij het in bepaalde, beperkte, lengte en binnen de restricties van het medium en het begrip van dat medium bij de persoon die de representatie heeft vervaardigd. Die persoon is 'God', in de gerepresenteerde wereld.
Schilderen is....
Schilderen is net als de hond voeren, als je het niet regelmatig doet dan zal de hond je doodbijten en opeten.
Sunday, August 25, 2013
Oudste kunstwerk ooit...
Wetenschappers hebben tot nu toe aangenomen dat het oudste kunstwerk, zijnde een intentionele representatie, gemaakt is door onze voorouder, de Homo Sapiens, in de Grotten van Chauvet. Maar in 2012 zijn in de Cueva de Nerja in Spanje grottekeningen ontdekt van zeehonden, die naar men vermoedt, meer dan 40.000 jaar oud zijn.
Dat is 14.000 jaar ouder dan de tekeningen in Chauvet.
Het wordt nog gekker, want dat is niet het enige revolutionaire. Men vermoedt namelijk ook dat de tekeningen zijn gemaakt door Neanderthalers, en niet door Homo Sapiens. Neanderthalers zijn, naar verluidt, geen voorouders van de moderne mens, wat betekent dat de mens niet verantwoordelijk is voor de eerste intentionele representatie op aarde. Er moet nog meer onderzoek plaatsvinden, en Spanje is failliet, dus dat laat nog even op zich wachten.
Die grotten zou ik graag eens bekijken.
Dat is 14.000 jaar ouder dan de tekeningen in Chauvet.
Het wordt nog gekker, want dat is niet het enige revolutionaire. Men vermoedt namelijk ook dat de tekeningen zijn gemaakt door Neanderthalers, en niet door Homo Sapiens. Neanderthalers zijn, naar verluidt, geen voorouders van de moderne mens, wat betekent dat de mens niet verantwoordelijk is voor de eerste intentionele representatie op aarde. Er moet nog meer onderzoek plaatsvinden, en Spanje is failliet, dus dat laat nog even op zich wachten.
Die grotten zou ik graag eens bekijken.
Video van mijn recentste schilderij
Saturday, August 24, 2013
Friday, August 23, 2013
Friday, August 16, 2013
Sunday, August 11, 2013
Atelieropstelling
Friday, August 09, 2013
Gevulde reliekhouder
Kroon van Kunigunde
Thursday, August 08, 2013
Giacomo voor Martin Schaffner
Thursday, July 18, 2013
Abstract 5 b and c....
Abstract 5a
Wednesday, July 17, 2013
Post op Linkedin over kunst en schoonheid
Ik schreef de volgend post op een LinkedIn thread waarin men nogal tekeer gaat tegen een moderne benadering van beeldende kunst, ten faveure van een ArtRenewal-achtig conservatisme, een vage notie van schoonheid en egocentrische kunst-autonomie.
"In the above string of comments, there seems to be some confusion on beauty as necessary component of art. Firstly, the word 'beauty' is difficult to define. One can say that an object is beautiful if it invokes some kind of aesthetic experience, but not necessary a pleasing one. This experience can be determined in terms of emotion or in Kantian terms... very difficult. I suspect many of the contributors above use the term 'beauty' without knowledge of the difficulties this term invokes. On the other hand, if beauty is a necessary quality of art, it is difficult to compete with nature, a notion that, perhaps, renders art inefficient. Whatever you paint, nature is always more beautiful. Some respond to that dilemma with the notion that there is something of the painter in every painting, and the mind of the painter is beautiful. "If anyone does not see my beauty in my paintings, well, that is their loss..." But that leaves us with the remaining question: what is so interesting about me that I want to translate it into paintings or other artworks in order to let people have an insight in me? Can't they just meet me? As far as I know these concepts of art do not do art justice. "
"In the above string of comments, there seems to be some confusion on beauty as necessary component of art. Firstly, the word 'beauty' is difficult to define. One can say that an object is beautiful if it invokes some kind of aesthetic experience, but not necessary a pleasing one. This experience can be determined in terms of emotion or in Kantian terms... very difficult. I suspect many of the contributors above use the term 'beauty' without knowledge of the difficulties this term invokes. On the other hand, if beauty is a necessary quality of art, it is difficult to compete with nature, a notion that, perhaps, renders art inefficient. Whatever you paint, nature is always more beautiful. Some respond to that dilemma with the notion that there is something of the painter in every painting, and the mind of the painter is beautiful. "If anyone does not see my beauty in my paintings, well, that is their loss..." But that leaves us with the remaining question: what is so interesting about me that I want to translate it into paintings or other artworks in order to let people have an insight in me? Can't they just meet me? As far as I know these concepts of art do not do art justice. "
Sunday, July 14, 2013
Tuesday, July 09, 2013
Friday, July 05, 2013
Detail van een vernietigd schilderij
Subscribe to:
Posts (Atom)