Man en Vrouw

Was het vroeger niet, zo, dat de vrouw in een hoek van de kamer mooi moet zijn, haar man verleiden met steelse blikken en mooie metaforen. Dat hij de gehele dag werkt, op het land, haar 's avonds voedsel brengt en kleding en aandacht, en vervolgens in haar mag, waarna ze een zoon baart die ze nog dienstbaarder naar zijn toekomstige vrouw opvoedt? En als hij haar na thuiskomst niet opmerkt, flaneert ze rond alsof ze de Gouden Koets op koningsdag is, net zolang tot zijn blik op haar valt en hij al het andere spontaan vergeet. In stilte bewondert zij zijn bruine gespierde lichaam en hij haar blanke zachte huid.

Nu zijn de rollen omgedraaid, zit de man thuis, kamt zijn haren, traint zijn spieren, terwijl de vrouw buiten de kost verdient en met voedsel en kleding en laptops naar huis komt, dan mag zij hem in haar stoppen net zolang tot ze kinderen baart die grotendeels door hem feministisch en modern worden opgevoed, goed voorbereid op een bewuste keuze wie welke rol zal bekleden. Hij bewondert zijn moderne levensstijl en zij haar grote verantwoordelijkheid.

Maar stiekem verlangt zij terug naar die tijd, dat ze thuis zat, op de bank, niet zoveel nutteloze verantwoordelijkheid droeg, behalve sherry drinken met de buurvrouw en roddelen over iedereen maar vooral over het feit dat het steeds moeilijker wordt om een orgasme te bereiken, vroeger ging dat prima maar nu is het op een houtje bijten. Tegen de tijd dat ze hem van werk verwachtte legde ze zich quasi nonchalant op de bank, haar blonde lokken over de leuning gedrapeerd, maar hij had niet veel oog voor haar want zijn werk was stressvol en ging, op de keper beschouwd, eigenlijk helemaal nergens over. Maar elke ochtend was er een Amerikaanse soap op TV, die eindeloos verder ging en haar gehele leven begeleidde. De acteurs uit de Soap werden niet ouder, maar zij wel.

Giacomo in front of Pat Andrea

Giacomo in front of Gubbels

Overdenking

Beeldende kunst is net religie: ondanks overweldigende, overtuigende en wetenschappelijk verantwoorde tegenwerpingen zijn er nog steeds mensen die er in geloven.

Weer aan het schilderen

Na een pauze van bijna anderhalf jaar ben ik wederom aan het werk. Er is wat veranderd, ik zie nu meer Tintoretto dan Caravaggio, meer Sigmar Polke dan Gerhard Richter en meer Neo Rauch dan Salvador Dali.. (veel meer)

Talenten

Trots zijn op je talenten is potsierlijk, je hebt ze immers ook maar gewoon gehad. Er is pas reden om trots te zijn als je je talenten ontwikkelt en gebruikt.

Manifest

Since I have decided to be an inferior artist I can make the best art humanly possible.

Aankondiging

Zijn naam was Isidore Ducasse maar men noemde hem de Comte de Lautréamont, en zijn Chants de Maldoror is het grootste literaire meesterwerk dat de mensheid ooit heeft voortgebracht. Intussen bereidt Giacomo di Lindini zich voor op het concipieren van nog een groter meesterwerk. Aangezien de Comte slechts spreekt van zijn moeder, de Hemel en de Oceaan, zal Giacomo spreken van zijn ongeboren zoon, de onvruchtbare aarde en de Hel.

Some thoughts on religion in society...

In the Netherlands it is allowed to go around and ring random doors to spread religion, like Jehovah's witnesses tend to do, or other evangelic church communities, like Christian, Muslim, Mormon or any religious worldview, but it is prohibited by constitutional law to spread atheism that way.  


If people have the right to be wrong, how will we ever develop into a society based on correct assumptions?

If a religion is peaceful, should the extremists of that religion not be extremely peaceful? 

Fools know for certain that they are right, the wise, on the other hand, are always full of doubt.

Destroyed...

At the workplace..

Might be a little self-indulgent, woking in front of your own painting...

Filosofie

Men zou kunnen stellen dat de moderne filosofie dient om datgene wat men denkt, vanuit welke discipline of ideologie dan ook, te voorzien van een zekere denk-kwaliteit, een logische verificatie zo men wenst, en waar nodig redeneringen van slechte kwaliteit als zodanig te ontmaskeren.

Kunst en Ambacht

In een discussie over de rol van techniek en ambacht in de kunsten zei ik het volgende:

Wie een muzikaal talent heeft, kan dat talent pas exploiteren na tien jaar vioolstudie, dat wil zeggen dat de tactiele verhouding tot een muziekinstrument een noodzakelijke voorwaarde is voor het tot bloei laten komen van een talent. In feite geldt dat ook voor schilderkunst, je moet het ambacht van schilderen kennen, wat studie vereist, voor je fundamentele keuzes als schilder zou kunnen maken. Picasso was een prima technische schilder, hij maakte de bewuste keuze om die techniek niet te gebruiken, en kon die keuze alleen maken omdat hij wel kon schilderen. Misschien is de schijnbare afwezigheid van ambacht in moderne kunst een poging dit dilemma op te lossen, want stel je voor dat een creatief talent onmiddellijk tot bloei gebracht kan worden zonder dat men een decennium tactiele studie hoeft te doorstaan?
Techniekloze kunst als een zuiverder manifestatie van talent heeft daarnaast het voordeel dat de kunst wordt verschoond door een vertroebelende eigenschap, zijnde techniek als kwaliteitscriterium.

Nog even nadenken of ik het wel met deze stellingen eens ben.

Idee

Waarheid is verborgen achter de uiterlijke verschijning van de objectieve werkelijkheid. Het is de taak van de kunstenaar om die waarheid te tonen door de uiterlijke verschijning van de objectieve werkelijkheid in representaties te vervormen.

Ton van den Boomgaard

Foto uit 1993 of zo, toen hij poseerde voor een schilderij van een grote maaltijd, waar hij de rol van Helleense wijsgeer zou spelen. Het schilderij is nooit voltooid.

Als de meester het zegt...

Filmstill uit de documentaire van Corinna Belz over Gerhard Richter

Mexico

Deze foto maakte ik in Mexico. Ergens in het noorden van Mexico is een indianendorpje gelegen, met een begraafplaats aan de rand. De grond is er zuur, net als veengrond, waardoor de lichamen niet verdwijnen door verrotting, maar mummificeren. Na zo'n vijftig tot honderd jaar halen de bewoners van het dorp de lijken weer uit de grond en stellen ze in het dorp tentoon, soms met rare grimassen en vreemde houdingen. Ze doen dat voor de gein. Er is geen religieuze betekenis.

Onafhankelijke problemen

Sedert enige jaren ben ik betrokken bij kunstenaarsgezelschap The Artery, ressorterend in het lommerrijke maar lelijke Tilburg. Wij hebben ons verschanst in een oude bakkerij, die hebben we omgetoverd tot een inspirerende ruimte met enkele ateliers, en een klein zaaltje waar exposities worden gehouden, kleine bands kunnen spelen, films worden vertoond en voorstellingen of lezingen worden gedaan.
Wij zijn financieel onafhankelijk van welke overheidsorganisatie dan ook, ontvangen geen subsidies en hoeven ons niet te verantwoorden. Inkomsten bekomen wij door een kleine bijdrage te vragen voor een biertje of een colaatje tijdens een van de evenementen. We hebben niet veel geld nodig, en als we te kort komen passen we zelf bij. Wij zijn dus een onafhankelijke groep.

En dat blijkt een probleem te zijn.

Want er bestaan nogal wat initiatieven op kunstgebied in Tilburg, die worden gesubsidieerd door de gemeente of een andere overheidsinstantie. Dat betekent dat zij elke subsidieperiode een uitgebreide verantwoording moeten schrijven naar een ambtenaar of een commissie waarin vermeld staat wat de sociale doelen zijn, hoe die behaald gaan worden en hoe het geld precies wordt besteed. Veel gesubsidieerde instituten zij de afgelopen tijd in zwaar weer terecht gekomen vanwege bezuinigingen en de algehele impopulariteit van de kunstensector wegens vermeende zakkenvullerij en vermoedens van elitair buitenvolks kunstgeneuzel bij het gemiddelde stemvee. The Artery heeft daar geen last van, want wij zijn onafhankelijk.

Maar als je als kunstenaarsgroep onafhankelijk van overheden bent, dan hebben die overheden geen belang bij het tot ontwikkeling komen. Je staat nergens vermeld, wordt nergens genoemd, nooit bij initiatieven betrokken. Gemeenteambtenaren weten niet dat wij bestaan.

Ambtenaren zijn gewend dat kunstenaars om geld komen bedelen. Melden wij ons als The Artery dus bij de gemeente om betrokken te raken bij evenementen en gebeurtenissen in de stad, nadrukkelijk niet om om geld te bedelen, dan kan men nogal krampachtig reageren.

Ik ben een racist..

Ik moet toegeven nogal een racist te zijn.

Zo haat ik duiven. Ze zijn lui, zitten een beetje op een lamme tak in de tuin, kijken wat dom om zich heen alsof ze zojuist zijn geboren, en vreten het voedsel van de echte vogels op.

Mezen, mussen, merels. Daar houd ik van. Hardwerkende vogels, die ook nog eens mooi kunnen zingen, en die hier als sinds de Kaninnefaten wonen. Maar die duiven.. schijthekel heb ik aan ze.

Links naast ons zit een duivenmelker. Die wijkverraaier. Die stopt die beesten in een hok waar ze de gehele dag gratis pot kunnen verteren. Ze protesteren wel, zeggen dat ze niets te doen hebben. Maar ze krijgen wel gratis voedsel en onderdak en ze vermenigvuldigen zich als gekken. Een voorkeursbehandeling. Geef dat voedsel dan aan de mussen, merels en mezen. Die hebben het verdiend.

En wat doet de wijkagent? Niks!

Nee, dan die herrie, de overlast, de stank. Elke avond laat die melker zijn duiven een half uurtje los, en dan vliegen ze als gekken over de wijk. Als je dan met je Schultenbrau in de tuin zit krijg je geheid een lading schijt over je heen. Ze doen het er gewoon om.
En ze zijn constant met seks bezig, die mannetjesduiven lopen de hele dag maar een beetje opzichtig achter de vrouwtjes aan. Niks beters te doen. Geen enkel respect hebben ze voor de vrouw. Dat soort respectloosheid is niet gewenst in onze wijk. Voor je het weet eisen ze dat de merels het ook zo gaan doen.
Nee, dan de mees. Die respecteert zijn vrouw, werkt zich uit de naad om voor haar en het kroost te zorgen, vliegt zich het schompes heen en weer door de tuin met vliegjes en wormpjes.

Laatst zag ik een dode mees in de tuin liggen. Hebben vast die ellendige duiven gedaan.

Kijk, een bescheiden houtduifje af en toe kan ik best hebben. Maar een hele lading van die dikke duiven: vol is vol. Er is niet genoeg ruimte in de wijk. Die beesten vreten de hele boel leeg.

Ik zeg: weg met de duiven! De wijk is van de mezen, mussen en merels! Die hebben de eerste rechten. Stuur die duiven maar weer terug naar Afrika. Daar hebben ze ebola. Kijken hoe die mormels daar mee omgaan.

Statement

Vrijheid van meningsuiting betekent dat de overheid je niet vervolgt om datgene wat je zegt. Het betekent niet dat je alles zomaar tegen iedereen kunt zeggen. Die vrijheid wordt beperkt door respect en fatsoen.

Maar respect en fatsoen kunnen niet in regels of wetten worden verankerd.

Als je een scheidslijn bepaalt tussen respectvol zijn en niet-respectvol zijn dan maak je er een regel of wet van, en kun je er ter verdediging juridische consequenties aan verbinden. Maar dat valt buiten de aard van begrippen als respect en fatsoen. Het algemeen overkoepelende begrip zou zijn 'rechtvaardigheid'. Het zou onzin zijn te stellen dat iemand gevangenisstraf krijgt omdat hij onrechtvaardig is. Het is veeleer een condition humaine, een menselijke eigenschap, een wil om de ander te respecteren, te luisteren naar zijn argumenten, of met fatsoen te behandelen. Meer een humanistisch dan een juridisch principe.

Drogreden van het verdacht maken van motieven

Men zegt wel eens dat religie, kolonialisme, ongelijke verdeling van macht, tirannie, machtswellust, ambitie en jaloezie oorzaken zijn van de meeste ellende in de wereld.

Maar volgens mij wordt het leeuwendeel van de narigheid veroorzaakt doordat mensen de motieven achter de handelingen van andere mensen gaan invullen zonder dat die andere mensen er bij zijn.

Moraliteit

- De stelling dat moraliteit universeel is, als in een vaststaande orde die beschouwd kan worden als een menselijke eigenschap, impliceert dat de mens zelf een uiting van die moraliteit is. 
- De stelling dat moraliteit ideologisch is, veranderbaar, cultureel bepaald, (ik zou zeker niet willen zeggen arbitrair) impliceert dat niet de mens zelf maar zijn handelingen uitingen van moraliteit zijn, de mens zelf is in dat geval noch goed noch slecht. 

De laatste, mijn voorkeur, geeft ruimte voor ethiek, de wijsgerige reflectie op moraal. De eerste niet, want waarom zou je bespiegelen op een vaststaande orde, een gegeven, een eigenschap? 

De conclusie zou dan luiden dat ethiek als reflectie op moraal niet relevant zou zijn in een wereld waarin de mens deugdelijk of ondeugdelijk is. Het volgen van genetisch voorgeschreven morele eigenschappen zou dan immers voldoende zijn.

Fragmenten van discussies met religieuzen..

Jacob: God bestaat niet.
Poster: dat is het zelfde als zeggen dat Jacob niet bestaat. En jij bestaat toch wel?

J: God bestaat niet.
P: Dus jij beweert dat al die mensen die geloven het bij het verkeerde eind hebben, volledig de kluts kwijt zijn en psychologisch hysterisch zijn? Zou je ze het liefst naar een onbewoond eiland willen sturen zodat jij je mening kunt opdringen? Je bent een dictator. Ga weg.

J: God bestaat niet.
P: God bestaat wel maar jij kunt dat nooit weten want jij bent een mens en mensen kunnen dat niet begrijpen. Het is namelijk metafysica. Dat begrijp jij niet.

J: god bestaat niet. Maar hoe kun je nou weten dat de bijbel echt is geschreven of geinspireerd door God?
P: je verbaast me, eerst zeg je dat volgens jou God niet bestaat en daarna zeg je dat hij wel bestaat maar dat je twijfelt aan de echtheid van de schriften. Dt je daarover nadenkt bewijst dat God je heeft geraakt, ondanks je halsstarrige houding zoeven...

P: de woorden van de kerk zijn geen goed criterium om wel of niet in God te geloven.
J: Wat is dan wel een goed criterium?
P: Waarom spreek je toch steeds van criteria? Criteria zijn alleen goed om aardse en menselijke wetenschap te bedrijven.

J: God bestaat niet
P: de zinsnede 'God bestaat niet' betekent dat hij geen ruimte inneemt zoals wij de ruimte kennen, maar elders is en groter is. Ik ben het met je eens.

J: There is no God.
P: define 'is'.
J: is that not self-explanatory?
P: you are speaking nonsense. You refuse to answer my question.

Over sterfelijkheid

Het grootste nadeel aan sterfelijkheid is, dat je nooit zult weten hoe het met de mensheid afloopt. Zullen we Mars koloniseren, ooit warp-speed uitvinden, andere sterrenstelsels bereiken, leven in onze melkweg ontdekken, wereldvrede bereiken, het energieprobleem oplossen? Of is de mensheid over driehonderd jaar uitgestorven en maken de dinosaurussen een come-back? We zullen het niet weten.

Mocht het mogelijk zijn dan stel ik een reunie voor, als alles is afgelopen, waarbij allen nog eenmaal de aarde bezoeken om ervaringen uit te wisselen uit het tijdperk waarin ze hebben geleefd, en een wijntje te drinken op de afloop... Als een soort begrafenisceremonie van de mensheid.

Very short summary of Ludwig Feuerbach's main work

Here is my own summary of one of the most well known works by Ludwig Feuerbach (1804-1872) called "Das Wesen des Christentums", which translates to "The essence of Christianity" first published in 1886:

"A God, worshipped in a religion, is in fact the independent being of man. Mankind describes that what is part of his own being to a God, losing his being to an image of fantasy, thus extracting and materializing some of his particularities. In a way, he worships himself but does not realize it, he regards his own being as another outside himself. He even allows it to rule him, to force upon him ethical boundaries, sometimes allows his God-image to enslave him. Reason for this self-estrangement is that man is repulsed by himself, he is frustrated by his own lack of possibilities to understand himself, his behaviour or the world. As a religious believer, man can free himself from these limitations. Frustration in that sense, however, is a mistake. Feuerbach states that every man is essentialy perfect, not as an individual but as part of a collective species. (hence the interest Marx and Hegel showed for Feuerbachs theories) Every individual should learn to understand his part of perfection in humanity, representing the species. Man shows adulthood when he overcomes religion and takes full responsibility for his perfect role in a community. This can be achieved by love and friendship and their emancipation and separation from any religious God image."

Indians in Red Dresses

Contemplating Indian

Dodo gets his grumpy personality..

Bijstere Sporen 2

Filosofie is belangrijk en onmisbaar omdat zij objectiviteit nastreeft in het beschouwen van alles dat in de werkelijkheid is, als enige discipline. Zonder dat is de mens in de verwarrende leegte van haar eigen subjectiviteit teruggeworpen.



Wellicht dat het begrip objectiviteit multi-interpretabel is, en er dientengevolge verwarring ontstaat. Dat het het doel is van de filosoof om de werkelijkheid zo objectief mogelijk te benaderen betekent niet dat die werkelijkheid objectief te benaderen is. De filosoof is zich bewust van het feit dat hij beschouwt als subject, daar zal logischerwijs geen ontsnappen aan zijn. Vraag echter aan een wiskundige of zijn taal, de wiskunde, universeel is, en hij zal antwoorden met 'ja', en indien zij dat niet is, (Godel) is dat een resultaat van haar onvolledigheid, en niet van haar intrinsieke subjectiviteit. Het is de gedachte van de filosoof, ook die van Nietzsche of Kierkegaard, die deze subjectiviteit ontsluiert en benoemt, en integreert in ons denken. Alhoewel zeer breed geformuleerd, is dat wat de filosofie haar bestaansrecht verleent.

Portret

Portret van Hendronicus Fischerius, apologeet en mysticus (1577-1649) geschilderd in 1995, als ik mij goed kan herinneren.

In Front of Lucebert

In Front of Marini

Bijstere sporen 1

Sommige mensen zijn zekerder over dingen waar ze onzeker over zijn, dan ik ben over dingen waar ik zeker van ben....

Arthur Danto overleden..

Arthur Coleman Danto is 25 oktober overleden. Hij was oorspronkelijk een wetenschapsfilosoof, maar specialiseerde zich in de jaren '90 in esthetica. Hij probeerde een kunstfilosofie te formuleren waarin de generieke stellingname was, dat de kunst ten tijde van de Pop-Art van Andy Warhol vanuit een puur intentioneel gezichtspunt in feite overbodig was geworden, en dat alle kunstproduktie tot die tijd een relikwie uit vergane tijden was. Alhoewel ik het totaal niet met zijn door Hegel beinvloede stellingen eens ben, was het voor velen een uitdaging om argumenten te formuleren die zijn radicale gedachten konden weerleggen. Een belangrijk criticus van de gedachten van Danto was de canadees Sparrshot. Het beste boek van Danto is volgens mij "Transfiguration of the Commonplace", alhoewel "Art after the end of Art" het bekendst is. Danto schreef erg beeldend, hij lardeerde tamelijk theoretische stukken met veel metaforen en eigen ervaringen.

Swimming Christ next phase

Swimming Christ has had a tail enlargement....

Ateliers van Lucien van Eerden

In een dorpje bij Eindhoven heeft de kunstenaar Lucien van Eerden een kunstenaarsdorp gebouwd, midden in het bos, waar beeldhouwers kunnen werken. Er zijn diverse ateliers gebouwd in het bos, maar buiten werken kan ook. Lucien heeft op een open plek een zonnetempel gemaakt waar hij dertig jaar aan heeft gewerkt. Een inspirerende omgeving.

Indonesie

Een schilderij uit ongeveer 1998, geïnspireerd door Indonesische sculptuur.

Over Zygmund Bauman

Ik relateer de meest recente opmerkingen van Zygmund Bauman aan het verschijnsel dat collectiviteit in productie, techniek, wetenschap en begrip een noodzakelijkheid is. Wij kunnen de door onszelf geschapen wereld niet meer individueel begrijpen, en dat is niet erg, integendeel, maar het vereist wel een nieuw soort antropologische identiteit, een mensentype dat niet echt individueel is, omdat het zijn particuliere begrip van de wereld niet meer kan handhaven, aangezien 'het begrip' verschoven is vanaf de mens naar de mensengroep. Het universeel genie, de ultieme liberaal, kan niet meer bestaan, omdat een individueel mens niet meer kan begrijpen dan een detail. Dat is een politiek, wetenschappelijk, maar vooral antropologische verschuiving. En antropologische aanpassingen gaan gepaard met pijn, tegenzin, onderscheid tussen avant-garde en achterblijvers, gevoelens van vijandigheid, xenofobie en wantrouwen, etcetera.

Nog een vliegenzwam

Vliegenzwam

Rupert Sheldrake

Toen ik student was ontmoette ik, samen met een paar andere studenten, de Engelse bioloog-filosoof Rupert Sheldrake. Hij was een lange, Engelse man met een vriendelijke glimlach en veel geduld, en dat bleef hij toen hij zich omringd zag door nieuwsgierige maar vooral kritische Utrechtse studenten.

Hij had een theorie ontwikkeld waarin biologische en antropologische fenomenen konden worden verklaard vanuit een gezichtspunt van collectief bewustzijn, niet zozeer in Burckheimiaans- antropologische termen maar vooral in fysische zin.

Hij had een aantal proefjes bedacht om zijn theorie te staven, zo probeerde hij door duiven te blinddoeken of hen kleine kooitjes van Faraday op het kopje te binden en hen vervolgens naar huis te laten vliegen aan te tonen dat de duiven een biologische link met elkaar kunnen aangaan waardoor ze collectief zicht krijgen op de geografie van de wereld, of de ruimte waarin ze zich bevinden, zonder zelf die geografie waar te nemen. Daarmee trachtte hij aan te tonen dat soorten een biologische of telepathische link met elkaar hebben die hen helpt of mede definieert. Ook zijn experimenten met de telepathische papegaai Aimee zijn bekend.

Veel vragen blijven over: hoe kan het dan dat alleen soorten kunnen linken, waarom kunnen wij mensen niet met de duiven linken, dan hebben we dat hele GPS niet meer nodig. Hoe kun je iets aantonen dat eigenlijk niet aan te tonen valt, in de zin dat biologische telepathie niet aantoonbaar is... er gaat immers geen naaldje van een spectrometer of geigerteller, of wat dan ook, trillen als Aimee de Papegaai telepathisch wordt.

Daar maakte Sheldrake een interessante opmerking: de zon heeft geen bewustzijn omdat wij het niet nodig achten dat de zon een bewustzijn heeft om aan onze definitie van 'zon' te voldoen. Dat is een aardige opmerking tegen de vermeende objectiviteit van zowel wetenschap als empirie, krachtiger wellicht dan die van Bruno Latour.

Later kreeg ik in de gaten dat Sheldrake een van de wetenschappers van 'Een Schitterend Ongeluk' was, maar daar, tussen Alpha-Male-Scientists als Daniel '-Eerst Zien Dan Geloven-' Dennett, niet helemaal serieus werd genomen.

Landschapje er bij...

Losjes geïnspireerd op de Makgadikgadi in Botswana.

Reclining Buddhistus

Eerste aanzet voor een nieuw schilderij, 150 bij 150 centimeter. Het is een Japans boeddhabeeld (wat het precies is moet ik nog even bekijken) met de kop van een Braziliaans Christusbeeld, beide oorspronkelijke sculpturen zijn ongeveer even groot. Ik wilde wel eens onderzoeken wat er zou gebeuren als je die religies en culturen zou mengen.... maar voorlopig heb ik alleen nog een hemel geschilderd.

Kunst Culinair Voor wie houdt van moderne kunst en culinair genieten

Vrijdag 1 november 2013, 18:00 – 22:00 uur deel 1, “De geboorte van de abstracte kunst“ De geheimen van de abstracte kunst worden onthuld:  wat is eigenlijk abstracte kunst? Waarom bestaat abstracte kunst  en wie waren de pioniers? Is het zo, zoals sommigen beweren, dat  abstracte kunst ook door kinderen kan worden gemaakt, of is er iets  anders aan de hand? Hoe moet je nou eigenlijk naar abstracte kunst  kijken? Wat is het verschil tussen Europese en Amerikaanse   abstractie? Vrijdag 22 november 2013, 18:00 – 22:00 uur deel 2, “Over conceptuele kunst” De geheimen van de conceptuele kunst worden onthuld:  wat is conceptualisme en waar komt het vandaan? Wie zijn  de pioniers van de conceptuele kunst? Wat moet je er eigenlijk mee?  Wat zijn happenings en performances, en hoe zou je die kunnen  bekijken? Wat is de rol van approprianisme en conceptualisme  in het postmodernisme? En daarna? Vrijdag 10 januari 2014, 18:00 – 22:00 uur: deel 3, “Hedendaagse kunst na het postmodernisme”. De geheimen van de actuele kunst worden onthuld: wat gebeurt  er op dit moment, de afgelopen tien tot twintig jaar? Hoe zit het met  fotografie? Zijn er nog scholen die realistisch schilderen? Wat zijn  de uitwassen en hoe kun je die bekijken? Door: Jacob van der Linden, kunsthistoricus en filosoof Beike Grosfeld, culinair enthousiasteling, tekenaar/schilder

Adres: Bisschop Janssenstraat 4a, in de oude bakkerij

Kosten: € 35,= voor één avond of 90,= voor drie avonden culinair en cultureel genieten.

Aanmelden: Door overmaking van het gewenste bedrag op  ING rek. nr. 2769388 t.n.v. Beike Grosfeld, o.v.v.  “Kunstculinair” en de gewenste  cursus data/datum. Vragen? Stuur een mail naar…. Inhoudelijke informatie: Jacob van der Linden blamkol@hotmail.com Praktische informatie en zaken waarmee wij rekening moeten  houden m.b.t. het menu: Beike Grosfeld  beikegrosfeld@gmail.com

Studio View

Studio view after a lively conversation on relevant subjects....

Korte mijmering over ziek zijn..

Ongeveer een halve liter bacterien huizen gemiddeld in het lichaam van een volwassen persoon. Die bacterien zijn doorgaans niet schadelijk, de meeste soorten onderhouden met ons een symbiotische relatie, sommige leven in het verteringskanaal en helpen ons met het afbreken van voedsel, anderen leven op onze huid en beschermen ons tegen vreemde en schadelijke bacteriesoorten, de overigen tolereren we gewoon. Een groot aantal ziekten wordt veroorzaakt door een tijdelijk verschoven evenwicht, bijvoorbeeld doordat een bepaalde bacterie plotsklaps in aantal wordt gedecimeerd, kan een concurrerende soort groots uitbreiden en daardoor worden we ziek. Mochten bacterien een soortgelijk bewustzijn bezitten als mensen, dan zouden ze mijn endeldarm heel goed als universum kunnen beschouwen, en hun tijdsbesef zou gedicteerd worden door mijn stoelgang.

Schilderij van Ton van den Boomgaard

Dit is een schilderij van Ton van den Boomgaard, dat hij bij mij schilderde toen ik nog in Utrecht woonde. Het is een impressie van Utrecht, te herkennen aan de Dom. Hij heeft er meer dan een half jaar aan gewerkt. Het is in mijn bezit, ik zal er eens een mooi lijstje omheen kopen.

Vernietigd

Slechte scan van een dia van een nooit afgemaakt schilderij uit ongeveer 1995 dat ik heb vernietigd.

Painting drapery

Fast painting.. in reality it took me about four hours to complete the drapery. Unfortunately, the camera was poorly positioned.

Kunst en Politiek

Kunst is niet elitair. Het is geen maatschappelijk domein. Je kunt het niet subsidieren, je kunt alleen de omstandigheden waarin kunst kan groeien subsidieren. Net als persoonlijke of intersubjectieve relaties zijn kunstwerken existentieel volkomen afhankelijk van de specifieke situatie en de aanwezigen. Goede kunstwerken zijn als vrienden, onder bepaalde omstandigheden, en vriendschap kun je niet financieel of politiek objectiveren. Maar net als vriendschap is kunst voor iedereen een noodzakelijke voorwaarde. Ook voor de kunstscepticus. Het tragische is, dat hij dat zelf niet in ziet.